Postanowiłam dalej zgłębiać Porozumienie Bez Przemocy, z pomocą z zewnątrz.
Moje dzisiejsze odkrycie, to potrzeba łatwości.
Poza tym, po raz kolejny zdałam sobie sprawę, że klucz porozumienia bez przemocy leży w autentyczności i dobrym kontakcie z samym sobą, w dużej samoświadomości. Nie wystarczy używać odpowiedniego języka, ważne, aby ten język był narzędziem do opisania tego, co na prawdę jest dla mnie w danym momencie ważne, co czuję, czego potrzebuję.
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą NVC. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą NVC. Pokaż wszystkie posty
wtorek, 21 kwietnia 2015
poniedziałek, 4 marca 2013
(Czy) Moje dziecko mnie złości! (?)
Tak. Ostatnio strasznie
łatwo się wkurzam!
Więc jestem nieprzyjemna, gderająca: nie rób tego, nie rób tamtego, zostaw. A przecież wiem, że nie tędy droga. Wiem, że nie tak powinna wyglądać komunikacja z dzieckiem.
Tylko co zrobić z tą złością?!
I czy to rzeczywiście dziecko mnie złości?
- podnoszeniu rozrzuconych rzeczy,
- sprzątaniu kuchni,
- wycieraniu upaćkanego stołu,
- chowaniu wyjętych garnków do szafki itp. itd.
- mówienie, że tego się nie robi,
Denerwują mnie teoretycznie
tzw. "pierdoły" - leżący pod nogami klocek/samochód/kubek etc.,
rozlane picie... oj, można by mnożyć.
Poziom zdenerwowania
wzrasta wraz z porą dnia, osiągając swoje maksimum ok. 16.Więc jestem nieprzyjemna, gderająca: nie rób tego, nie rób tamtego, zostaw. A przecież wiem, że nie tędy droga. Wiem, że nie tak powinna wyglądać komunikacja z dzieckiem.
Tylko co zrobić z tą złością?!
I czy to rzeczywiście dziecko mnie złości?
STOP.
Ok. Wiem, że to nie dziecko
mnie złości. Przynajmniej w emocjach zachowuję tyle trzeźwości umysłu :)
Niestety to ono musi się
borykać z wkurzoną mamą.
Więc postanowiłam zatrzymać
się, wyjść na chwilę ze skóry matki-hetery i przyjrzeć się sytuacji.
Kiedy się złoszczę? W
jakich sytuacjach?
Chyba głównie, przy
powtarzaniu po raz n-ty tych samych czynności: - podnoszeniu rozrzuconych rzeczy,
- sprzątaniu kuchni,
- wycieraniu upaćkanego stołu,
- chowaniu wyjętych garnków do szafki itp. itd.
No właśnie, czynności
ciągle te same, a w dodatku efekty widać tylko na chwilę.
Co jeszcze?
- proszenie o zrobienie
czegoś,- mówienie, że tego się nie robi,
- gonienie z pieluchą po
domu…
A więc nie tylko powtarzalność,
ale i brak wpływu - bo zaczęłam ostatnio obijać się o mur odmiennego zdania
mojego synka.
Co jeszcze?
Ciągłe siadanie, wstawanie,
przechodzenie w inne m-ce...
OK. A więc co stoi za tą
złością?
Zmęczenie? Znużenie? Znudzenie?
Brak poczucia wpływu na rzeczywistość?
Potrzebuję odpocząć.
Potrzebuję też zrobić coś kreatywnego, konkretnego, ambitnego. Potrzebuję
kontaktu z ludźmi. Potrzebuję rozrywki, zabawy.
Oj, nazbierało się tych potrzeb!
No i za to lubię
Porozumienie Bez Przemocy! Nie znając go, nie wpadłabym na takie rozłożenie
sytuacji na czynniki pierwsze.
Teraz czeka mnie następny
krok - znaleźć sensowne sposoby na zaspokojenie tych potrzeb. I zmotywować się,
żeby je realizować, a nie narzekać :)
Subskrybuj:
Posty (Atom)